De Givers in Kroatië!

Menu Close

Dag 9: Na regen komt zonneschijn

Vandaag werden we enkele uren voor de wekker gewekt door een helse stortbui. Gelukkig moesten we niet zelf voor ons eten zorgen, maar was onze dappere leiding door weer en wind gegaan om dit te halen. Ondertussen probeerden wij zo goed en zo kwaad mogelijk onze rugzakken in te laden. Dit moest in de tent zelf gebeuren wat zorgde voor krappe en onhandige maar grappige momenten wanneer je allemaal je matje en slaapzak moet inpakken in 1 tent.

Toen alles ingepakt was, was het tijd voor ons ontbijt. Even later vertrokken we met een volle maag naar de bushalte. Niet iedereen heeft een regenjas bij of een hoes voor de rugzak, dus daarom beslisten we de bus te nemen. Enkele gezellige gesprekjes, nectarines en opklaringen later, zaten we op de bus richting Zadar.

Ondanks de regen alleen maar blije gezichten

Aangekomen in Zadar, kropen de Givers gezamenlijk onder het poortje van de wc want we hadden niet genoeg klein geld voor iedereen.

Onderweg viel iedereen in slaap. De vreemdste slaapposities werden aangenomen en dat zorgde voor grappige momenten wanneer iedereen terug wakker werd.

De grappige slaapposities van de Givers

Aangekomen in Vodice, bereidden we ons voor op een wandeling die 3 uur zou duren. We trokken met onze trekrugzakken over de gezellige dijk als een echte monsterfile en trokken zo van velen de aandacht. Tijdens de wandeling hadden we prachtige uitzichten over de verschillende eilanden die voor de kust van Vodice liggen. Na 30 minuten stopten we en de leiding zei alweer: ‘Hier zullen we ons water bijvullen’. Dit deed bij ons een belletje rinkelen en zo wisten we dat we de camping hadden bereikt. Of zou de leiding dit gewoon zeggen om ons iets wijs te maken!?

Nadat we ons hadden geïnstalleerd, een duik in het enorm koude water hadden genomen en een gezellig warme douche hadden genomen, opende kapsalon Van Campenhout. Met het schaartje van een Zwitsers zakmes, leefde Stine zicht uit op de kapsels van verschillende meisjes. Dit leverde verrassende en geslaagde nieuwe kapsels op. De jongens keken gefascineerd toe en hielden zich bezig met het geven van gevatte opmerkingen. Daarna begonnen ze met stenen in het water te gooien, omdat ze het al snel te lang vonden duren.

De leiding was nog steeds bezig met het opzetten van hun tent. Dit kwam doordat Gaai hun tentpalen op de bus was vergeten. Gelukkig hebben Guppy (Wim), Dziggetai (Freek) en Hauki (Axel) per ongeluk extra palen mee en lukte het hiermee.

Kariboe speelde deze gevoelige en geheime informatie door aan het thuisfront. Dit konden we niet zomaar later passeren.

Deze avond stond er iets lekker op het menu: tortellini met bolognesesaus en zelfgesneden kaas door Hauki (Axel) en Dziggetai (Freek).

Onze leiding verdween op mysterieuze wijze terwijl wij braaf opruimenden en de afwas deden. Toen de leiding plots terug was, werd ons gezegd dat we allemaal en beker moesten halen en die met water moesten vullen. Verdeeld in twee groepen begonnen we aan de avondactiviteit.

Pisquiz?

‘Het gaat een quiz zijn! Of nee wacht, een pisquiz!’ Daarom zetten we ons in sterke ploegen. We kregen een strenge inleiding van de leiding en zo begonnen we vol enthousiasme aan…. de cantus. Het samen zingen zorgde voor een leuke groepssfeer en als afsluiter zongen we allemaal samen het avondlied uit volle borst.

‘Prosit Senior, Prosit Corona’

Tot morgen,

XOXO

De Givers – geschreven door Hauki (Axel), Eland (Robin) en Rayador (Lotte)

Shoppen, shoppen, shoppen…