De Givers in Kroatië!

Menu Close

Dag 6: Pasta pesto en pistolets

Deze ochtend werden we zalig wakker aangezien we konden uitslapen tot 9u. Op ons gemak konden we alles inpakken om het hostel te verlaten. Daarna wandelden we naar het pleintje waar we gisteren ook een spel hebben gespeeld.

Onderweg zagen we rook uit een auto komen. Als echte ramptoeristen wilden we even blijven staan. Dit was heel spannend, want later kwamen er ook vlammen tevoorschijn. De brandweer kwam snel aangevlamd om het brandje te blussen.

Na het eten van 8 broden en typisch Kroatisch beleg kon de dag echt beginnen. We speelden een megavet stadsspel: één tegen allen, of beter leiding tegen leden. Als we binnen de tijd alle 30 opdrachten volbrachten kregen we van de leiding een beloning. Anders moesten we zelf voor een verrassing voor de leiding zorgen. Er waren verschillende opdrachten om uit te voeren in de stad zoals iemand met een rode onderbroek zoeken, op de foto met een knappe jongen … Ons spel is bruusk geëindigd door een flinke stortbui, maar dit konden we aan met onze stoere regenkledij. Dit zorgde ervoor dat er aangename temperaturen waren om richting de bus te wandelen.

Onze stoere regenkledij

We gingen nog even naar de winkel voor middag- en avondeten. Daarna wandelden we verder naar de bus met de beste klassiekers door de box. En zo begon de busrit naar Zadar. De 3,5 uur durende busrit ging snel voorbij door het prachtige uitzicht.

Aangekomen in Zadar konden de jongens hun energie kwijt door met de bal te spelen, de meisjes hielden het rustig om energie te sparen voor de 2 uur durende wandeling. De mooie uitzichten van tijdens de busrit kwamen we tijdens het wandelen nog steeds tegen.

Het mooie uitzicht verlicht de pijn van het wandelen

Halverwege namen we een welverdiende pauze. Een alerte Giver merkte op dat hier een pruimenboom stond. Zouden deze pruimen eetbaar zijn? Kom, we testen dit! En zo begon de pruimenpluk. Omdat er nog andere mensen pruimen plukten, waren we bijna zeker dat we ze konden opeten. Iedereen behalve Guppy (Wim) en Hauki (Axel) aten van de pruimen.

Pruimenpluk
Even uitrusten met een uitzicht

Aangekomen op de camping begroette de vriendelijke campingbaas Ante Kero ons:

‘Do you want me to show you the accommodation first, or shall we first drink beer?’

Onder de olijfbomen installeerden we onze tenten. Omdat het al laat was en snel wilden beginnen koken, besloten we dat we niet alle tenten met haringen vast moesten zetten.

‘Het gaat hier toch niet hard waaien, dus dat is niet nodig!’

Tijdens het maken van de pasta pesto met pistolets begon het opeens stevig te waaien. Sommigen verplaatsten de gasbekkens en het eten onder het afdak, terwijl anderen de tenten gingen redden. Hevige windvlagen zorgden ervoor dat het moeilijk was om de tenten stevig vast te zetten. Haringen werden uit de grond getrokken, tenten werden bijna omvergeblazen. Nadat alle haringen stevig in de grond geklopt waren, konden we opgelucht verder eten.

De wind ging liggen en zo kwam de prachtige sterrenhemel weer tevoorschijn. Met een gerust hart kropen we in onze tenten, een zalige nachtrust tegemoet.

Vele winderige kusjes

De Givers – geschreven door Stine, Lieze, Hauki (Axel) en Secce (Sien)

Blijven drukken tot het groen wordt!