De Givers in Kroatië!

Menu Close

Dag 5: ‘Tis ni van te zagen, tis van door te wandelen!’

We lagen nog maar net in ons bed en de wekker ging al af. Om 6u30 waren we uit de veren. Tenten afbreken en zak maken in 1 uur tijd was een heuse klus.

Na het uitchecken en een stop bij de bakker vertrokken we richting het treinstation. Hier hadden we een uur de tijd voor. Omdat de trein missen geen optie was, kozen we voor een stukje bus.

Enthousiast en blij zaten we op de bus, maar dit was maar van korte duur. De bus koos ervoor om niet onze geplande route te nemen: eindstation = busstation i.p.v. treinstation… Een kleine paniekaanval zorgde ervoor dat we meteen afstapten. Dit was helaas 2 haltes te laat. Een bus terug nemen was geen optie.

‘T’is ni van te zagen, t’is van door te wandelen’ was toen de boodschap.

Zelfs af en toe lopen met de trekrugzak was op dit moment nodig. Slechts 2 minuten voor vertrek zaten we op onze fameuze “trein”.

De fameuze “trein”

Met onze bezwete lichamen en grote rugzakken zaten we 1,5 uur op een stinkende trein. De busrit die daarop volgde was een stuk aangenamer en korter.

Een beetje stank verpest ons humeur niet!

Aangekomen in Rijeka begonnen we aan de zoektocht naar gasbusjes en ons hostel. Het werd al snel duidelijk dat we ook nu geen gas zouden vinden. Dan maar richting het hostel.

Wandelend door een houtzagerij kwamen we in de achterbuurt van de stad. Nummer 5 eindelijk gevonden, maar dit leek niet echt op een hostel. De naam van ons hostel vonden we even later op een groot maar lelijk gebouw. Met een bang hart ging de leiding naar binnen.

‘Een lelijke buitenkant kan ook een mooie binnenkant hebben. Zoals Dourou’

De schrikwekkende buitenkant van ons hostel

Uiteindelijk viel alles mee en waren het grote, mooie en vooral frisse kamers. De kamerverdeling was rap gebeurd. We kregen 1,5 uur waarin we mochten doen wat we wilden: even bellen naar huis, powernapje doen en Kroatische tv-zenders bekijken. Rond 15u20 zochten we naar middageten, want iedereen kreeg wat honger. We kwamen terug op krachten en begonnen aan een spelletje Cluedo.

Het actieve spel zorgde ervoor dat we bezweet terug naar het hostel vertrokken. Dankzij een vriendelijke man in de winkel besloten we toch de kans te wagen om gas te zoeken in een winkelcentrum net buiten de stad. Vier enthousiastelingen gingen op pad, de rest vertrok naar het hostel om te douchen en even te chillen. Net aangekomen in het hostel kregen we het verlossende telefoontje van Gaai: GAS GEVONDEN!

Bezweet en vermoeid kwamen de 4 helden terug met gas en eten. Iedereen keek allang uit naar het zelf koken op gasflesjes. Het was kei leuk en super lekker. We genoten van de kip met currysaus en rijst.

Eerste keer koken op gasflesjes!
Chefkoks
Tafeltje met uitzicht

Na de afwas speelden we nog enkele kleine spelletjes die verbonden waren aan een korte reflectie over de voorbije dagen. De buurman ondervond een beetje geluidsoverlast waardoor we de spelletjes stilaan afrondden.

Iedereen kruipt moe en voldaan in een echt bed. Hier zullen we deze nacht goed slapen.

Slaapwel!

Tot morgen

xxx De Givers – geschreven door Mees (Hanne) en Dourou